navapol's profileเขตสงวนพันธุ์สัตว์ไร้สมอ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
5/23/2008 Amazing Paradise (อีกแล้ว)เอาเน็ต dial-up มาให้กูใช้ฤครับ
paradise?
 ปอลอ อัพสเปซด้วยความลำบากยากเย็นอย่างยิ่งยวด 5/7/2008 มีดบาทวันนี้ไปทำธุระที่ภาคฯ มา
เผอิญเจอทั้งพี่ยวน อ.นก อ.หมี อยู่กันพร้อมหน้า
เลยถือโอกาสมอบของขวัญจากออสเตรเลีย
เปนมีดไม้แกะสลัก ใช้เปิดซองจดหมาย
อ.นกเลยให้ตังค์คืนมาบาทนึง
อ.หมีกะพี่ยวนให้มาอีกคนละบาท ศิริรวม ๓ บาทไทย
ไอ้เราก็งงว่าให้มาทำไม
(แอบคิดไปประมาณว่ามุขฤเปล่า ให้มีด -> มีดบาด -> ให้เหรียญบาทคืน -*-)
กลับมาเปิดเว็บดูค่อยรู้ว่าอ่อ คนไทยไม่นิยมให้มีดเปนของขวัญ
เพราะถือเปนการยื่นคมอาวุธให้แก่กัน (ฤไม่ก็ทำนองนั้น)
แต่ก็มีวิธีแก้เคล็ด ด้วยการเปลี่ยนจากให้มาเปนซื้อ
โดยการให้คนรับของขวัญซื้อกลับด้วยเงิน ๑ บาท
(บ้างก็ว่าเหรียญมีขอบมน = แก้เคล็ดมีดซึ่งเปนของมีคม)
เรื่องมันก็เปนอย่างนี้
เพิ่งรู้นะนี่ -*-
ปอลอ อ.นกเปน หน.ภาคฯ วิทย์ฯ คอมฯ มข. อ.หมีเปนรอง หน.ภาคฯ ส่วนพี่ยวนเปน จนท.สารบรรณภาคฯ
ปอลอสอง ทำไมกูใช้ตัวย่อกับไปยาลเยอะจัง อ่านเองงงเอง -*- 4/22/2008 edicius@downunder22/04/08 20.40 : นี่มันเมืองแห่งหมวยชัดๆ!
เดินทั้งวันจนขาลากเลยเหอะ
ตอนนี้เล่นเน็ตใน hostel แห่งหนึ่งที่ Sydney
เต่าออนทิ้งไว้ซะงั้น กำจริง -*-
24/04/08 00.35 : ซ้ำไปซ้ำมาๆ
ชีวิตกูที่เปนของกูจริงๆ มันโดนฆ่าหมกป่าทิ้งแถวไหนวะ??
25/04/08 20.20 : Melbourne นี่ก็เมืองแห่งหมวย (ถึงจะน้อยหน่อยเหอะ -*-)
เซ็ง!
26/04/08 20.35 : Melbourne Museum
+ พิพิธภัณฑ์
+แกลเลอรี่
+ลานนิทรรศการ
+สตูดิโอ
+ท้องฟ้าจำลอง
+ฯลฯ
โอ้วสุดยอดดดดดด O_o
***เดินขาลาก = คุ้มเหี้ยๆ
ปอลอ แอบหนาว =_=
27/04/08 22.00 : หนาว
ไม่แอบแล้วครับ
หนาวครับหนาว
หนาวจริงๆ
หนาวเหี้ยๆ
หนาวชิบหาย
><
ปอลอ เต่าขี้จับผิดว่ะ -*-
29/04/08 00.10 : back to Sydney again
mai mee a-rom up. -*-
29/04/08 20.30 : ซิดนีย์ - มวยแห่งเหมือง
วันนี้ไป Taronga Zoo มา
เต่าตรึม!
-*-
30/04/08 19.30 : down
แค่ฟังกันมันยากขนาดนั้น?
03/05/08 22.30 (timezone:bkk) : ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ
วันแห่งเบญฯ T-T 3/17/2007 Paradox"..ข้าพเจ้าเปนลูกคนสุดท้อง แต่ข้าพเจ้ากลับมีน้องสาวจำนวนมหาศาล.."
Paul Coalmanne (1983-20??) 10/22/2006 กลับมาเผาไก่ (ว่าจะไม่แล้ว..)หลังจากที่ข้าพเจ้าได้ให้ปฏิญญาไปแล้ว
ว่าจะไม่กลับมาแยแสใส่ใจ live space อีก
เนื่องด้วยไอ้ live.com มันอาจหาญปู้ยี่ปู้ยำเขตสงวนพันธุ์ฯ นี้ซะเละเทะ
และสาเหตุอีกนับร้อยแปดพันเก้าประการ
นอกจากนี้ข้าพเจ้ายังทำเฉยเมยต่อบรรดาเสียงเรียกร้องให้กลับมาเขียนต่อ (มีซะที่ไหน - -")
สุดท้ายข้าพเจ้าก็ทนมิไหว
เพราะเสียงเรียกร้องฤ? เปล่าเลย...
สาเหตุมันมากกว่านั้น
หึๆๆ...
วันนี้ข้าพเจ้าลากยัยไก่โง่ไปดูหนัง & ช็อปปิ้ง
ระหว่างที่กำลังเลือกซื้อสายกีต้าร์อยู่นั่นเอง
หัวข้อสนทนาก็ดันกลายเปนว่า
"ส้มยังไม่ได้ไปทำบัตร (ประชาชน) ใหม่เลย"
พิจารณาจากวัยของเธอแล้ว เธอควรจะทำเมื่อปีที่แล้วด้วยซ้ำ
"เอ๋า ทำไมล่ะ" ข้าพเจ้าถามกลับไป
เธอจึงตอบข้าพเจ้ามาว่า
"ส้มยังไม่ว่างไปทำซะทีน่ะ
อีกอย่างอะ
รู้สึกว่ามาสเตอร์การ์ดมันจะหมดด้วยแหละ"
"อะไรนะ??"
"ส้มกะจะรอทำบัตรแบบมาสเตอร์การ์ดน่ะ"
ข้าพเจ้าขำเปนวรรคเปนเวร...
 8/26/2006 ปิดเขตสงวนพันธุ์ฯเซ็ง Windows Live ครับ
นับวันยิ่งพัฒนาลง
ปิดแม่งซะ
(ขออภัยทุกๆ ทั่นที่มิได้ไปเม้นให้
แค่หาทางอัพสเปซตัวเองยังไม่ได้เลยครับ T-T)
เรียนพ่อแม่พี่น้อง
ยังสามารถติดต่ออดีต ผอ.เขตสงวนพันธุ์ฯ ได้ที่
;P 7/28/2006 แด่ E58ปราสาทดงตาล
เมื่อเราอยู่ในดงตาล
เปรียบปานอยู่ในปราสาทใหญ่
พี่น้องท้องเดียวผูกเกลียวใจ
อยู่หอใดรักกันมั่นมิคลาย
โนนสน สระน้ำ กอบัว
รอบตัวชื่นชูดูไม่หน่าย
ดอกไม้สวยงามที่เรียงราย
แวดล้อมกายล้วนพาสุขสำราญ
บางเวลานึกเศร้าเหงาใจ
อยากเจอใครมิได้พบพาน
ยังบรรเทาเพราะเรารักบ้าน
แดนดงตาลนี้ถิ่นสำคัญ
สร้างรู้ สร้างรัก ลงทรวง
ดุจดวงสุรีย์สร้างชีวัน
ถิ่นนี้ของเราเปรียบสวรรค์
จวบถึงวันสำคัญใฝ่ฝันเอย
 เรียนพวกมึง
ช่วงนี้กูติดสอบครับ
เลยไม่ได้ไปแสดงความยินดีกับพวกมึง
ฝากแสดงความยินดีไปถึงเชี่ยเติ้ลกับเชี่ยอ๋องด้วย
พวกมึงสามารถมากครับ
สุดท้าย
ยินดีด้วยครับ.. ไอ้น้องรัก 7/14/2006 Waterworld : โลกใต้สมุทรedit เพิ่ม 14/07/06 10.50 : มาเพิ่ม Part II + เปลี่ยนชื่อ entry
Part I : ภาคร่มรื่น
วันนี้พี่แพร (พี่เทคของข้าพเจ้า) พาไปเลี้ยงที่ร้านทีโบน
ซึ่งเปนร้านสเต๊กบุฟเฟ่ต์
ส่งผลให้ข้าพเจ้าอิ่มมากมาย (หลังจากอ้วกมาทั้งวัน)
ก่อนกลับก็ให้หมอนพี่เค้าไปหนุนนอนเล่นใบนึง :D
ขอบคุณมากครับพี่ (ผู้มีอายุน้อยกว่าข้าพเจ้าสองขวบปี)
หลังเลี้ยงเสร็จข้าพเจ้าก็โดนตามตัวไปห้องซ้อม
เนื่องจากวงของข้าพเจ้า (อันที่จริงของพี่ตั้ม) จะขึ้นเวทีที่คณะวิทยาการฯ วันจันทร์นี้แล้ว
แต่ยังมิมีอะไรเปนชิ้นเปนอันเลย
ความจริงข้าพเจ้าเปนแค่ guest ไปร้องเพลง โลกหมุนด้วยความรัก ของวง เครสเชนโด ครับ
(สะเออะจะร้องเครสเชนโด พี่บีแกร้องแต่ละเพลงมีแต่คีย์ผู้หญิง T-T)
หวังว่าคงมิล่ม
สาธุ - -"
(ขณะที่สาธุ ข้าพเจ้าก็กำลังทำใจให้ลืมประสบการณ์อันเลวร้ายคราครั้งอดีต)
(flashback)...
เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อครั้งข้าพเจ้ายังศึกษาอยู่ชั้นมอห้าครับ (ไม่น้านนนน)
ตอนนั้นฟอร์มวงกันขึ้นประกวดในโรงเรียน (ข้าพเจ้าเล่นเครื่องดนตรีชิ้นหนึ่ง)
ไอ้วงเราฤก็ไม่มีอะไรเปนจุดเด่นเลย
จึงจีบไอ้เพื่อนคนนึงมันมาเปนนักร้องให้
มันคือ "ไอ้เชี่ยดอย" ครับ
เชี่ยนี่หล่อชิบหาย.. ไม่ได้ประชด
(ปัจจุบันมันไปเปนดาราสังกัดช่องสาม เปลี่ยนนามสกุล & เปลี่ยนชื่อเล่นเปน "โก" ....หรูโคตร)
แต่ผลที่ออกมาคือ "วงล่ม" ครับ
ทั้งนี้ทั้งนั้นทุกอย่างล้วนลืบเนื่องมาจากความอ่อนซ้อม + ตื่นเวที
นักร้องร้องผิดคีย์ นักดนตรีเล่นผิดเล่นถูก มือกลองตีจนไม้กลองหัก ต้องได้ตีไม้เดียว
คนดูล้วนอึ้งกิมกี่
"มันกล้ากันจริงเนาะ ไอ้พวกนี้.."
ครับ..
เรื่องก็เอวังด้วยประการฉะนี้แล
 โฉมหน้า "คุณโก" หรือ "เชี่ยดอย" ของเรา
ชี้แจง ต้องขออภัยหากช่วงหลังๆ นี้มิค่อยได้ไปเม้นใครคืน (ส่งผลให้สมาชิกเขตสงวนพันธุ์ฯ หายหน้าหายตาไปเปนจำนวนมากอย่างเห็นได้ชัด) ทั้งนี้ทั้งนั้นก็สืบเนื่องมาจากความขี้เกียจเฉพาะตัว ผนวกกับภารกิจทางการศึกษา(?) จึงกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย มาตรแม้นว่าหายขี้เกียจแลมีเวลาว่างเมื่อใดข้าพเจ้าจักพยายามไปเม้นคืนให้ได้ครับ ^^
อ่อ.. ก่อนจาก ข้าพเจ้าก็ขอแสดงความเสียใจต่อทุกท่านที่เคยเข้ามา(และกำลังจะเข้ามา)เพื่อเยาะเย้ยในโชคชะตาของข้าพเจ้าด้วย
เพราะ มีความเปนไปได้สูง ที่ข้าพเจ้าจะหลุดพ้นจากสภาพความเปนหลีดคณะแว้ว
สืบเนื่องมาจากข้าพเจ้ามิยอมแดนซ์ครับ
กระชากวัยเกิน - -"
ปิดท้ายด้วยของฝาก
เพลง โลกหมุนด้วยความรัก ครับ
เพิ่งเรียบเรียงสดๆ + พิมพ์เองกับมือมะกี้นี้ฮะ
โลกหมุนด้วยความรัก
(ความรักเปรียบเสมือน..เหมือนอากาศ ที่มันช่วยหล่อเลี้ยง ให้ทุกชีวิตได้คงอยู่ มีลมหายใจ โลกหมุนด้วยความรัก...)
(intro) G / Dsus4 / Em7 / D
G / Dsus4 / Em7 / D G / Dsus4 / Em7 / D / D G Dsus4 Em7 D
ถึงซับซ้อนแต่สวยงาม ทั้งขื่นขมและอมหวาน แม้สับสนอยู่เหมือนกัน แต่ฉันยังพอใจ G Dsus4 Em7 D ร้อนก็ร้อนอยู่เดี๋ยวเดียว เดี๋ยวก็ซึ้งก็สดใส ทุกข์โศกมาก็หายไป รักให้ครบทุกอย่าง C Bm B Em / D
(verse) * เจอะมาร้ายดียังไง แต่ใจก็ยังต้องการ C Cm D Dsus4 ในทุกทุกวัน โลกหมุนด้วยความรัก G Dsus4 Em7 D
มีอีกหลายต่อหลายคน เขาอดทนก็เพื่อรัก รักผลักดันให้รู้จัก ให้หาหนทางใหม่ G Dsus4 Em7 D ฉันจะล้มตั้งหลายที ดีที่รักมาฉุดไว้ รักสร้างสรรค์สิ่งมากมาย และหลอมละลายทุกหัวใจ
( * )
G Dsus4 (hook) ** ความรักเปรียบเสมือน เหมือนอากาศ Em7 D C ที่มันช่วยหล่อเลี้ยง ให้ทุกชีวิตได้คงอยู่ Bm / Em7 Am7 Dsus4 มีลมหายใจ โลกจึงยังงดงาม G Dsus4 ปาดาดาดาดา ปาดาดา...... Em7 D C หากว่ายังมีรัก ชีวิตยังมีหวังรออยู่ Bm / Em7 Am7 D Dsus4 ยังอุ่นหัวใจ โลกหมุนด้วยความรัก (solo) G / Dsus4 / Em7 / D
G / Dsus4 / Em7 / D ( * , ** ) G / Dsus4 / Em7 / D G / Dsus4 / Em7 / D / D ปอลอ ช่วง long weekend ที่ผ่านมายัยไก่โง่มาเยี่ยมด้วย
ดีใจโคตร ^-^
Part II : ภาคหายนะ
เช้าวันนี้ข้าพเจ้าตื่นมาพร้อมกับอากาศอันแจ่มใส
หวังว่าวันนี้จะประสบแต่สิ่งดีๆ เนื่องด้วยผลบุญที่อัพสเปซเมื่อคืนหลังจากดองมาชาติเศษ
เมื่อมองไปข้างกาย ก็เต็มไปด้วยประกายแสงระยิบระยับทออยู่บนผนังและเพดานห้อง
แน่นอน มันคือผลบุญจากการอัพสเปซแน่ๆ
ฤป่าวหว่า -"-
ตอนแรกข้าพเจ้าก็คิดว่าตัวเองหลุดเข้ามาในโลกแห่งความฝัน
เพราะไอ้ประกายแสงระยิบระยับนั่นมันยังคงอยู่นานมากๆ
จะว่าข้าพเจ้าอินกับเพลงโลกหมุนฯ ที่นั่งพิมพ์เมื่อคืนก็ไม่น่าจะใช่
จะเปนภาพลวงตาฤก็ไม่
จะว่าเปนผลจากเบียร์ที่แดกไปเมื่อคืนก็ไม่น่าจะใช่ เนื่องจากหลังแดกเบียร์แล้วยังมานั่งอัพสเปซต่อได้
เมื่อหาคำอธิบายมิได้ ข้าพเจ้าก็แสร้งทำเปนมิสนใจแสงระยิบระยับงดงามตานั้น แล้วก้าวลงจากเตียงไปอาบน้ำเพื่อเรียนแล็บโปรแกรมมิ่งต่อไป
"จ๋อมม" เสียงแห่งลางร้ายดังขึ้น
"ชิบหายยยยย" ข้าพเจ้าตะโกนขึ้นทันทีที่ตีนสัมผัสกับพื้นห้องอันเจิ่งนองไปด้วยน้ำ
เฉลย : แสงระยิบระยับนั่นเกิดจากแสงอาทิตย์ยามเช้าสะท้อนบนผืนน้ำในห้องนอนข้าพเจ้าเอง
เรื่องของเรื่องก็คือห้องที่ข้าพเจ้าพักอาศัยนั้นอยู่ชั้นหนึ่ง
วันดีคืนดีท่อระบายน้ำในห้องน้ำจะล้นขึ้นมาทีนึง
สร้างความตื่นตาตื่นใจเล็กน้อยให้แก่ผู้พบเห็น
แต่ข้าพเจ้าก็อยู่กับมันมาจนชินแล้ว เนื่องเพราะมันไม่สร้างปัญหาอะไรมากมาย
แต่วันนี้มันเอาจริงครับ
มันท่วมเลยพื้นห้องน้ำ ลามเข้ามาในห้องนอน ออกไปสู่ประตูหน้าห้อง
หากผู้ใดเห็นภาพจะยิ่งตกตะลึงยิ่งกว่าเห็นหมาห้าขาตามงานวัดเสียอีก
หลังจากสำรวจ พบว่าข้าวของเปียกกระจาย
กระเป๋า ชีท กล่อง หนังสือหนังหา เสื้อผ้า รองเท้า ถุงเท้า ล้วนโดนอานิสงส์จากผลบุญของข้าพเจ้าทั้งสิ้น
ชุดเตรียมจะใส่ไปเรียนก็บรรลัย
ข้าพเจ้าจึงโทรหาเพื่อน บอกว่าไปไม่ได้
มันเลยให้คุยกะพี่ TA (ผู้ช่วยสอน)
พี่ TA ก็ใจดี (พี่นุ) แกบอกเด๋วเช็คชื่อให้ ข้าพเจ้าจึงรอดตัวไปหวุดหวิด
จากนั้นข้าพเจ้าก็เรียกช่างมาทำท่อ
ระหว่างอัพสเปซรอบสองนี่ข้าพเจ้าก็ยังคงวุ่นวายกับการเคลียร์ของอยู่
เซ็งบรรลัย
อะเมซซิ่ง พาราไดซ์จริงๆ
พับผ่า - -"
ปอลอหนึ่ง เหตุที่พี่นุแกช่วยเหลือข้าพเจ้านั้น ข้าพเจ้าคาดเดาว่าคงเปนเพราะพี่แกเปนน้องโรงเรียนของข้าพเจ้าแหงๆ (อ่านแล้วกรุณาอย่างงครับ)
ปอลอสอง ยังไงก็ขอบคุณพี่นุอีกครั้งครับ เปนพระคุณอย่างสูงยิ่ง 6/27/2006 หลีดวุ่นเขาเอากูเปนหลีดคณะ
จะบ้า..
-"-
ปอลอ ช่วงนี้มิได้อัพนานเนื่องจากยังวุ่นวายอยู่ และจะมิขออัพอีกจนกว่าไก่จะมาเขี่ยให้ (หาเรื่องอู้นี่เอง) 6/9/2006 จากนิสิตปี ๕ สู่นักศึกษาปี ๑edit เพิ่ม 10/06/06 14.20 : มาแก้ไขสำนวนเก่า+เพิ่มเติม part ii+เพิ่มรูป
นี่เปนครั้งแรกที่ไอ้ตั้วมันขยันถึงขนาดอัพบล็อก entry ใหม่หลังจากที่ edit entry ล่าสุด (FAQ) พร้อมๆ กัน สิริรวมเสมือนดังเขียนบล็อกติดๆ กันถึง ๒ entries ซึ่งถือว่าเปนเรื่องแปลกประหลาดอย่างยิ่งยวด เพราะโดยกมลสันดานของมันมีแต่จะอู้ อู้ อู้ และอู้ ดังที่ทราบๆ กันอยู่
เข้าเรื่อง - วันนี้เราจะมาว่าด้วยชีวิตมหาลัยครั้งที่สองของข้าพเจ้ากัน ดังที่ทุกๆ ท่านทราบกันดีอยู่แล้วว่าข้าพเจ้านั้นเคยไปเรียนในเมืองหลวงมาตั้งห้าปีก็เรียนมิจบ แล้วยังเสือกแสลนไปสอบใหม่ admission anet onet เหี้ยอะไรมิรู้ ไร้สาระสิ้นดี การศึกษาเมืองไทยมันตกต่ำชิบหายวายวอดก็ยุคนี้แหละ (เคยได้ยินบางคนนิยามคำว่า ANET ไว้ ว่าย่อมาจาก Absolute National Education Termination - การทำลายล้างอันสมบูรณ์แบบของการศึกษาแห่งชาติ) สุดท้ายก็ผ่านพ้นมาได้ด้วยดี โดยติดคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มอดินแดง ดังที่แจ้งไว้แล้วก่อนหน้านี้
พอมาที่มหาลัยนี้ สิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งมิน้อยไปกว่าปัจจัยสี่ก็คือ "ยานพาหนะ" เนื่องจากมหาลัยแห่งนี้รับประทานเนื้อที่กว่า ๕,๘๐๐ ไร่ (แถวบ้านเรียกใหญ่บัดซบ) ซึ่งยานพาหนะที่ผมแบกมาก็ได้แก่ รถยนต์มิตซูบิชิ ปาเจโร่ รุ่นบุโรทั่ง อายุการใช้งานมิต่ำกว่า ๑๔ ปี แอร์ร้อน เครื่องหลวม มีแต่เครื่องเล่นเทป และที่สำคัญ แตรลั่นตามอารมณ์ของมัน จำนวน ๑ คัน กับจักรยานคู่ใจ (คันทำลายไข่นั่นแหละ) อีก ๑ คัน การใช้ยานพาหนะแบบไฮบริดของข้าพเจ้าในครั้งนี้ ก็ตั้งอยู่บนเหตุผลสามประการ อันได้แก่
(หมายเหตุ ณ บรรทัดนี้กระผมเริ่มรู้สึกมึนนิดๆ สาเหตุเด๋วจะอธิบายความอีกที)
ที่พักอาศัยของกระผมก็ได้แก่หอพักเอกชนแห่งหนึ่ง อยู่หลังมอ (หอเดียวกับพลอยพล้อยสึ) ทางเข้าแม่งก็แคบเหี้ยๆ ขอบอก จะเข้าจะออกทีก็ลุ้นกันตัวโก่ง รถก็ใช่ว่าเล็กอะนะ ขับมาวันแรกก็กลัวว่าจะไม่ถึงขอนแก่นด้วยซ้ำ - -" (fact : ระยะทางจากบ้านผือไปมหาลัยขอนแก่นประมาณร้อยเจ็ดสิบโล) ประคับประคองกว่าสองชั่วโมงค่อยถึงมอ พอมาถึงแล้วก็จอดรถซะ ส่วนการเดินทางส่วนใหญ่ก็ใช้จักรยานเปนหลัก ตามเหตุผลที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว ปัญหาก็คือ คณะของกระผมก็ใช่ว่าใกล้หอมากมายนัก ดังนั้นการปั่นไป-กลับคณะในแต่ละวันจึงเปนการทำลายระบบสืบพันธุ์ของ edicius ได้เปนอย่างดียิ่ง.. T-T
และแล้วเรื่องมันก็เกิดขึ้นจนได้ เมื่อวานไม่รู้ว่านึกอุตริอะไร ชวนเพื่อนใหม่ อันได้แก่ ตุ๊กตา กะ ลี่ ไปกินนมหลังมอกัน (ที่จริงก็ชวนไอ้แบงค์ไปด้วยแล้ว แต่มันดันงอแงไม่ไปด้วย ไม่รู้มันจะกลัวกูอะไรนักหนา แก่กว่ากันแค่ไม่กี่ปีเอง) ซึ่งก็เปนที่รู้กันดีว่าถนนหลังมอฝั่งตลาดเจ๊พรมันถนนปราบเซียน รถจะสวนกันทีคนขับต้องแขม่วพุงลุ้นว่าจะพ้นไม่พ้น และซ้ำร้าย ทุกวันจันทร์-พุธ-ศุกร์ มันจะปิดถนนเปนตลาดนัดเปิดท้าย ซึ่งตัวข้าพเจ้าเองก็เคยรับรู้ข้อเท็จจริงข้อนี้แล้ว (แต่เสือกไม่จำ) หลังจากไปรับเพื่อนที่หอ ๒๔ (หอบ้านนอก) แล้วก็บึ่งเข้าไปตลาดเจ๊พรเลย ผล : รถติดระนาววินาศสันตะโร สถานการณ์ประมาณเพลงป้าเบิร์ด "กลับตัวก็ไม่ได้ ให้เดินต่อไปก็ไปไม่ถึง.." ขนาดมอเตอร์ไซค์ยังเข้าออกไม่ได้ ณ สถานการณ์นั้นตัวข้าพเจ้ารู้สึกว่าตัวเองเปรียบประดุจดังไอดอลดวงใหม่ของเมืองไทย ทุกสายตารอบข้างต่างจับจ้องมา ณ ข้าพเจ้า (คาดว่าตามองไป ในใจคงนึกด่าบุพการีไปด้วย) กว่าจะออกได้ก็ต้องถอยกว่าห้าสิบเมตร พอพ้นแล้วค่อยกลับไปจอดที่หอ แล้วเดินไปร้านนมกันเอง สุดท้ายก็ได้แดกนมตามจุดประสงค์เบื้องต้นได้ (แต่แม่งอายชิบหายเลยว่ะ รถก็ไม่ติดฟิล์ม แถมคันมโหฬารเด่นสะดุดตาอีกตะหาก)
และวันนี้ก็ใช่ว่าข้าพเจ้าจะรอดพ้นจากวิบากกรรมอันแสนจะเลวร้ายได้ เนื่องจากวันนี้คุณพี่รหัส (ซึ่งก็ยังอายุน้อยกว่ากูอยู่ดี T-T) ซึ่งมีนามว่าพี่แพร ได้อุตส่าห์หอบหิ้วหนังสือมาให้หนึ่งลังใหญ่ๆ (ข้อสังเกต : ใส่ลังเหล้าขาวมาว่ะ - -") ข้าพเจ้าจึงมีเหตุจำเปนให้ต้องนำปาเจโร่คู่ชีพออกมาทัศนาโลกภายนอกอีกครั้ง ขาไปมันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก แต่หลังจากจอดมันตากแดด (ห้ามผวน) ตั้งแต่เช้ายันเย็น ก็ส่งผลให้แตรสุดที่รักของมันก็เริ่มรวนละครับ ขับๆ กลับอยู่หน้าคอมเพล็กซ์มันก็ดัง "แป๊นนนนนน!!!!!!" ขึ้นมา ซึ่งจังหวะที่มันลั่นขึ้นมาคนรอบข้างก็มองมาเปนสายตาเดียว "เชี่ยนี่มันบีบแตรทำเหี้ยไรวะ" หลายคนคงบ่นในใจอย่างนี้ โดยเฉพาะคันที่อยู่ข้างหน้า ซึ่งพอพบกับปัญหาเยี่ยงนี้ ข้าพเจ้าก็มีเพียงวิธีเดียวที่จะแก้ไขได้ อันได้แก่ตบซ้ำมันลงไปให้มันเด้งกลับ จะได้ดับ ปัญหาก็คือ พอมันดังแป๊นขึ้นมา ผู้คนรอบข้างก็หันมามองรถคันนี้เปนสายตาเดียว ซึ่งก็ตรงกับจังหวะที่กูตบแตรซ้ำ ดังนั้นกูในสายตาชาวบ้าน ณ จังหวะนั้นก็เหมือนไอ้โรคจิตคนนึงที่ว่างงานจัด ไม่มีอะไรทำ เลยตบแตรรถเล่นๆ ซ้ำไปซ้ำมาให้ตัวเองเด่น และถ้าไอ้สายตานั้นซักคู่มันดันเคยเห็นเหตุการณ์เมื่อวาน ณ ตลาดเจ๊พรหลังมอ ก็คงจะคิดในใจว่า "เอาอีกละ ไอ้เชี่ยนี่" ผลก็คือ กูต้องตกเปนจำเลยสังคมไปโดยปริยาย...
ที่สำคัญ วันนี้เกิดเหตุการณ์แตรลั่นไม่ต่ำกว่าสามรอบ...
ซ้ำร้าย หนึ่งในนั้นเกิดขึ้นที่หน้าหอหญิง... T______T
พัง..
ปอลอ ขอบคุณพี่แพรสำหรับหนังสือและชีทครับ
ปอลอสอง ไอ้พวกน้องเวร โทรไปชวนเล่นเกม เสือกแดกเบียร์ยั่วกูกัน กูจดบัญชีไว้แล้วมึง หึๆๆ
ปอลอสาม ขอบใจไอ้ยะที่มึงช่วยสนองตัณหากู ด้วยการมาเคาะห้องกูตอนตีสองเพื่อชวนแดกเบียร์
ปอลอสุดท้าย ตอนกูอัพ entry นี้ กูกะลังมึนได้ที่เลยครับ แสดดดด
 ลังหนังสือ - -"
Part II
ตามที่พี่โอ้ของเราได้ทำนายเอาไว้
ข้าพเจ้าก็เริ่มเชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาทันใด
เหตุก็คือช่วง weekend นี้บิดาของข้าพเจ้าได้ทำการเรียกตัวข้าพเจ้ากลับบ้าน เนื่องจากท่านมารดามีเหตุให้ต้องเดินทางไกล ไม่มีคนช่วยเฝ้าบ้าน ข้าพเจ้าก็อิดออด (โดยมีเหตุผลที่คิดว่าอ้างได้ คือ จัดห้องยังไม่เรียบร้อย อาจมีกิจกรรมให้ทำ ส่งผ้าซัก และที่สำคัญ น้ำในห้องน้ำรั่วมาสี่ห้าวันแล้ว) แต่บิดาข้าพเจ้าก็ใช้มาตรการบังคับ ข้าพเจ้าจึงต้องกลับบ้าน
เมื่อวานตอนเย็นๆ หลังจากเก็บข้าวของให้เข้าที่เข้าทาง (ที่สุด) แล้ว ข้าพเจ้าก็ออกเดินทาง โดยมีนายยะเจ้าเก่าเปนเพื่อนร่วมทาง ขับออกมาจากมหาลัยได้ซักยี่สิบโล ปรากฏว่าหม้อน้ำแห้ง ควันขึ้น กูละโคตรอาย อดีตนิสิตวิดวะเครื่องกล ขับรถให้เครื่องไหม้ หลังจากเอารถเข้าข้างทาง พยายามเติมน้ำแล้ว เครื่องก็ไม่กลับสู่สภาพเดิม โทรบอกป๊า ป๊าถามว่าทำไมไม่เช็คน้ำก่อนขับรถทางไกล ตอบไปว่าเช็คแล้ว แต่เช็คไม่ดี (รถคันนี้ไม่สามารถเชื่อถือสัญญาณเตือนต่างๆ ได้เลยแม้แต่น้อย ขนาดสภาพปกติมันมันยังขึ้นไฟเตือนซะสองสามดวง แล้วจะให้กูรู้ยังไงล่ะครับว่าเครื่องร้อนไม่ร้อน หม้อน้ำแห้งไม่แห้ง แถมก่อนหน้าจะขับมาขอนแก่นก็เพิ่งเติมน้ำไป นับถอยหลังก็แค่อาทิตย์เดียวเอง) ป๊าฉุนจัดตัดสายไปเลย ข้าพเจ้าพยายามแก้ปัญหาต่อไปก็ไม่สำเร็จ เลยพยายามกะไอ้ยะติดต่ออู่ซ่อมแห่งหนึ่งได้สำเร็จ เลยโทรไปบอกป๊าว่าเอารถเข้าอู่นะ กลับบ้านไม่ได้แล้ว ป๊าบอกจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ แล้วก็วางสายไป และนั่นคือบทสนทนาสุดท้ายระหว่างข้าพเจ้ากับป๊าจนกระทั่งวินาทีนี้..
หลังจากรถลากจากอู่ถูกส่งมาถึงจุดเกิดเหตุ ข้าพเจ้าก็ส่งไอ้ยะขึ้นรถกลับบ้านมัน (ขอบใจมึงที่อยู่รอด้วยกัน) แล้วก็ต้องคอยประคองพวงมาลัยตามท้าย รถลากก็ลากเข้าไปทางขอนแก่นเรื่อยๆ ตอนแรกก็นึกว่าอู่มันอยู่ฝั่งตรงข้ามมหาลัย ไม่ก็ในเมือง ไปๆ มาๆ ไอ้อู่ที่ติดต่อไปตอนแรกมันส่งงานต่อให้อีกอู่หนึ่ง (ซึ่งก็คืออู่ที่มาลากรถกูนั่นแหละ) อู่นี้อยู่เลยประตูศรีฐาน (ประตูมหาลัยอีกฝั่งหนึ่ง) ไปประมาณห้าร้อยเมตร ดังนั้นมันจึงทำการลากรถกูทะลุมอ!!! สยองขวัญมาก กับการที่ต้องประคองพวงมาลัยรถคันนี้ผ่านสายตาเหล่า นศ. ทั้งหลาย หลังจากเอารถไปก่อเรื่องมาติดๆ กันสองวัน ช่วงเวลานั้นถือเปนช่วงเวลาที่ยาวนานที่สุดในชีวิตของข้าพเจ้าเลยก็ว่าได้ ระหว่างประคองรถไปข้าพเจ้าก็แอบเห็นบางคนยืนกะเพื่อน ชี้ไม้ชี้มือมาแล้วก็พูดคุยกัน บทสนทนาคงประมาณว่า "ไอ้รถคันนี้แหละ ที่มะวานซืนขั้นเห็นมันเอาไปขวางถนนเปิดท้าย ชั้นล่ะจะเข้าไปช็อปก็เข้าไม่ได้ แถมมะวานมันก็บีบมาแตรเล่นแถวหน้าหอหญิง สงสัยโรคจิตอยากดังแหงๆ วันนี้ต้องส่งซ่อมแล้ว สมน้ำหน้ามัน ๕๕๕" T-T
ส่งถึงอู่แล้วเจ้าของเค้ายังไม่ประเมินราคา ได้แต่ส่ายหน้า บอกถ้าแกนเทอร์โบไหม้ละเรื่องใหญ่แน่ แต่ยังไงเสียก็ต้องยกเครื่องออกมาดูก่อน คาดว่าอย่างไวอาทิตย์นึงก็ได้ ถามราคาไป แกบอกหมื่นนึงไม่น่าจะเอาอยู่ ชิบหายสิกู นั่งน้ำตาเล็ด เดือนแรกก็ได้แดกแกลบเปนอาหารหลักเสียแล้ว
ณ วินาทีนี้ใครมีงานให้ข้าพเจ้าทำในขอนแก่นกรุณาติดต่อมาเถิดครับ ทำได้หมด พิมพ์งาน เขียนแบบ & สอน SolidWork สอนพิเศษมอต้นมอปลาย ดนตรี ร้องเพลง ฯลฯ อะไรก็ได้ ยกเว้นงานอย่างว่าเปนพอครับ - -"
 อยู่ในอู่แล้วครับ
ปอลอ ขออภัยครับ คุณปาเจโร่สุดที่รัก กูจะไม่ว่ามึงแล้ว
ปอลอสอง ทำความเข้าใจเสียใหม่ ปาเจโร่สุดรักคันนี้อายุไม่ถึง ๑๔ ปีครับ แค่ย่างเข้าสู่ปีที่ ๑๒ เท่านั้น
ปอลอสาม ยินดีกับน้องพลอยด้วยครับ ณ วันนี้ไอ้ตัวขวางโลกมันนอนอยู่อู่แล้ว T-T
ปอลอสี่ ขอบใจน้องทิปโปะมากที่มารับพี่ที่อู่
ปอลอสุดท้าย ขณะอัพรอบนี้ ข้าพเจ้ากำลังคุยโทรสับกับยัยไก่โง่ เธอถามชื่อพระเอกเรื่อง x-men เธอบอกว่าจำไม่ได้ ข้าพเจ้าก็แกล้งทำเปนไม่ตอบ เธอบอกว่า คุ้นๆ ว่าแจ๊คๆ อะไรซักอย่างนี่แหละ สุดท้ายเธอก็บอกว่า "อ๋อ..จำได้แล้ว... แจ๊ค ฮิวแมน" (=มนุษย์แม่แรง) ข้าพเจ้าขำกลิ้ง ๕๕๕
 - -"
อืมใช่.. รู้สึกว่าเธอจะเรียกตาลุง "แม็กนีโต้" ว่า "แม็คโทนี่" ด้วย... 6/3/2006 FAQedit เพิ่ม 05/06/06 12.20 : มาตอบคำถามเพิ่ม
edit เพิ่ม 05/06/06 23.50 : มาตอบคำถามเพิ่ม #2
edit เพิ่ม 06/06/06 17.40 : มาตอบคำถามเพิ่ม #3
edit เพิ่ม 09/06/06 01.20 : มาตอบคำถามเพิ่ม #4
เพราะมันคือ for all questions - พื้นที่สำหรับตอบทุกคำถาม..
Q : ชื่ออะไร
A : ตั้วครับ
Q : edicius คืออะไร
A : องุ่นแดงครับ
Q : องุ่นแดง?
A : ...
Q : คิดไงถึงทำสเปซนี้
A : เหตุผลแรกเริ่มจริงๆ คือตอนนั้นอกหักครับ เลยจะทำสเปซอารมณ์ประมาณว่าชีวิตแสนเศร้า ไม่มีใครต้องการ เรียนก็ไม่จบ ทำอะไรก็ล้มเหลวบัดซบจังไร ฯลฯ พอเอาเข้าจริงๆ ดันทำไม่ได้ ไม่มีความสามารถในการตีโพยตีพายร่ำไห้คร่ำครวญขนาดนั้น สุดท้ายก็ออกมาจับฉ่ายอย่างที่เห็นนี่แหละ
Q : อกหักนี่คือจีบไม่ติด?
A : เปล่าครับ เลิกกันน่ะ Q : เรียนที่ไหน
A : เคยเรียนที่มอกะเสด ตอนนี้เพิ่งมาเริ่มใหม่ที่ขอนแก่น
Q : หมายถึงคนที่เพิ่งเลิกกันน่ะ
A : อ่อ ที่ลาดกระบังครับ ตอนคบกันเค้ายังเรียนมัธยมอยู่ Q : หลอกเด็กสิงั้น
A : ...
Q : ไหงเรียนไม่จบ
A : เหลวไหลครับ รู้ตัวอีกทีก็ลากไม่ไหวแล้ว
Q : ไม่ชอบวิศวะ?
A : ชอบครับ ชอบมากด้วย Q : มุขมาจากไหนมั่ง
A : ส่วนใหญ่ลอกชาวบ้านครับ (กรุณาอ่านชื่อสเปซอีกครั้งเพื่อประกอบการอธิบาย) ผุดขึ้นมาในหัวซะส่วนน้อย
Q : สเปซหลังๆ ไม่ฮาอะ
A : ไม่ได้กะให้ฮาแต่แรกแล้วครับ จับฉ่ายน่ะ
Q : แล้วคนมาจากไหนเยอะแยะเนี่ย
A : นั่นสิครับ ผมก็งง
Q : อะไรคือ "ตะกอน.."
A : ที่ว่างให้ผมเพ้อไปเรื่อยฮะ
Q : แล้ว "กูทำไปแล้ว" ล่ะ
A : ไม่มีอะไรครับ
Q : อยากรู้..
A : ...
Q : น้องส้มคือใคร
A : น้องรหัสครับ
Q : จริงอะ
A : ก็ไม่เชิงน้องรหัสครับ ที่จริงคนละคณะน่ะ ประมาณน้องจังหวัดนะแหละ รู้จักกันตั้งแต่เรียนกะเสดนู่น
Q : แค่นั้นเหรอ
A : ...
Q : เปนเกย์เปล่า
A : ไม่ครับ - -"
Q : รูปแฮร์รี่ พอตตั้วนั่นใช้ paint ทำจริงเหรอ
A : จริงครับ
Q : ตอนมุขไอ้ชิบหายนี่ลงทุนแกะปุ่ม shift เลยหรอ
A : ใช่แล้ว และพอถึงวันนี้คีย์บอร์ดอันนั้นก็เจ๊งกะบ๊งแล้วครับ T-T
Q : ไอ้มุขซับไทยในแผ่นเถื่อนนั่นเกลื่อนเน็ตแล้วนะ
A : กรรมตามสนองครับ เอาของเขามายำแทบไม่ให้เครดิต (ไม่สามารถจริงๆ มันมากับเมล) วันนี้เลยโดนเอง (แว่วๆ ว่าเห็นในขายหัวเราะด้วย) หมายเหตุ ของดั้งเดิมก่อนหน้า edicius เอามายำจะไม่มี count duku=คำนวณดูกู อันนี้คือประสบการณ์ตรง นั่งดูในหอแถวกะเสดกับรูมเมท นั่งขำกันขี้แตก
Q : ชอบสนธิ?
A : ไม่ครับ
Q : มาตราเจ็ดไม่ผ่าน เปนไงล่ะ
A : ผมไม่สนุบสนุน ม.๗ แต่แรกแล้วครับ Q : เลือกตั้งคราวนี้คิดว่า ปชป. จะบอยคอตอีกฤเปล่า
A : ไม่ทราบครับ พ่อผมไม่ได้ชื่ออภิสิทธิ์
Q : ชอบอ่านการ์ตูน?
A : ครับ ก็อ่านหลายเรื่องอยู่
Q : เช่น?
A : ที่ซื้อเก็บก็มี ล่าอสูรกาย หุ่นเชิดสังหาร hunter x hunter หงสาจอมราชันย์ เดธโน้ต กินทามะ FMA คุโรมาตี้ 20th century boy นอกนั้นก็ผ่านสายตามาไม่น้อยครับ
Q : อ่านกระบี่เย้ยยุทธจักรด้วย?
A : ครับ
Q : ชอบอ่านหนังสือเหรอ
A : เยสสึ
Q : เล่นเน็ตนานยัง
A : เริ่มเอาประมาณปี ๔๐ ครับ
Q : ทำไมชอบพิมพ์เลขไทย
A : ขี้เกียจเปลี่ยนภาษาครับ ใช้โน้ตบุ๊ค มันไม่มี numpad น่ะ
Q : มันมีปุ่มพิเศษให้ใช้อยู่นินา
A : ไม่ถนัดครับ แต่ก่อนไม่รู้ด้วยว่ามี มารู้อีกทีก็ติดเลขไทยแล้ว
Q : เปลี่ยนภาษายังจะง่ายกว่ามานั่งยกแคร่อีกนะ
A : เริ่มรู้สึกยังงั้นเหมือนกันแล้วครับ
Q : อู้บ่อยจัง
A : แหะๆ ^^
Q : เลี้ยงหมาป่าว
A : ไม่เชิงของผมครับ ของอาผมน่ะ มีสามตัว อัลเซเชี่ยนตัวนึง ชื่อโตโต้ อีกสองตัว แตงโมกับแตงไทย พ่อลูกกัน ร็อตไวเลอร์ทั้งคู่
Q : ถามจริงๆ กินหมาปะเนี่ย
A : ไม่ครับ (_ _!)
Q : ชอบดื่มแอลกอฮอล์?
A : ป๊าววว
Q : ทำยังไงถึงจะได้เปนสมาชิกเขตสงวนพันธุ์ฯ
A : ไม่รู้ครับ อยากใส่ชื่อใครผมก็ใส่ บางคนไม่อยากให้ใส่ผมยังใส่เลย ๕๕๕
Q : แอดมากะจะคุยแล้วดันเงียบซะงั้น
A : ผมคุยไม่ค่อยเก่งน่ะ
Q : ชอบฟังเพลงแนวไหน
A : ฟังหมดครับ
Q : รู้สึกยังไงกับเอเน็ตโอเน็ต
A : อย่าให้บ่นครับ เด๋วยาว
อยากถามเพิ่มเชิญได้ที่คอมเม้นต์เลยครับ ^^
Q : เคยนั่งรถไฟใต้ดินยัง
A : เคยแล้วครับ แล้วก็ใช้บริการอย่างปกติสุขดี ไม่ได้ประสบเหตุการณ์เคราะห์ร้ายเช่นใครบางคนครับ :D
Q : ตกลงองุ่นแดงมันเกี่ยวอะไรด้วย
A : ...
Q : อร่อยละสิ หมาไซฮัสน่ะ
A : ก็อร่อยพอประมาณครับ เญ้ยยยยยยยยยย ย้อเย่น
Q : สรุปเรียนมอขอจริงดิเนี่ย
A : จริงครับ แล้วก็ได้เจอกันชัวร์ๆ ครับงานนี้ เนื่องจากเราอยู่หอเดียวกันครับ
อยากถามเพิ่มเชิญได้ที่คอมเม้นต์เลยครับ ^^
Q : มีแฟนยัง
A : พยายามเปนแฟนเค้าอยู่ครับ
Q : หลงเข้าไปในสเปซผมได้ไง
A : แค่ตามกลับไปเม้นคืนเฉยๆ ครับ
Q : ที่เค้าว่าอัจฉริยะกับปัญญาอ่อนมี IQ ใกล้เคียงกัน คิดว่าไง
A : มิทราบครับ แนะนำให้ไปลองถามอัจฉริยะดูละกัน
Q : เขียนยาวจัง
A : ขอบคุณที่อุตส่าห์อ่านจบครับ
Q : เมก้าซาวะเปนหุ่นยนต์ป่าว
A : ไปว่าชินอิจิคุงยังงั้นได้ไงครับ ยังไงๆ เค้าก็เปนเพื่อนของเรานะ ลองหวนนึกถึงวันที่วัยรุ่นอย่างเรายังมีความร้อนแรงในสายเลือดดูสิครับ...
Q : ไอ้นั่นคืออะไร
A : โถ.. แค่นี้ก็ไม่รู้เหรอครับ ง่ายๆ ไอ้นั่นมันก็คือ..%^&(*&%$#@ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก
Q : แล้วรู้ได้ไงว่าฉันแอดสเปซเธอไว้
A : ความลับของทางราชการครับ ;P~ Q : น้องส้มใช่คนที่เปนแฟนในตอนนี้ฤป่าว
A : ย้อนกลับไปดูคำถามก่อนหน้าคำถามนี้ ๗ ข้อครับ
อยากถามเพิ่มเชิญได้ที่คอมเม้นต์เลยครับ ^^
Q : คราวนี้คาดว่าจะขึ้นเรียนกี่ % ของเวลาทั้งหมด
A : คาดว่าอย่างน้อยก็ ๐% อย่างมากก็ ๑๐๐% ครับ
Q : timmoc ล่ะคืออะไร
A : คือองุ่นแดงเช่นกันครับ
Q : ตอนนี้อายุรวมสุทธิเท่าไหร่
A : เดือนกรกฎาคมนี้ก็จะครบ ๙๕ ปีแล้วครับ (ไม่เชื่อคลิก!)
Q : ทำไมไม่เคยเปลี่ยนสีพื้นสเปซเลย
A : ขี้เกียจครับ (แต่จะว่าไปจริงๆ ก็เคยเปลี่ยนนะ)
Q : ตกลง "ไอ้นั่น" มันคือ %^&(*&%$#@ ใช่มะ
A : ใช่ครับ
Q : เราจะถามว่าอะไร
A : คุณจะถามว่าคุณจะถามว่าอะไรครับ
อยากถามเพิ่มเชิญได้ที่คอมเม้นต์เลยครับ ^^
Q : มีทองคำอยู่ 8 ก้อน แต่ละก้อนหนัก 100 กรัม มีอยู่ก้อนหนึ่งหนัก 90 กรัม ทั้งหมดน้ำหนักรวมกัน 790 กรัม มีวิธีที่จะทำให้เรารู้ได้ว่าก้อนไหนหนัก 90 กรัมโดยไม่ต้องใช้ตราชั่ง!! วิธีนั้น..ก็คือการแยกออกเป็นกลุ่มๆละ 2 ก้อน อาศัยความน่าจะเป็นดูเอาว่าก้อนไหนที่มีมวลน้อย หรือมีก้อนเล็กกว่าเพื่อนๆ ก้อนนั้นก็จะมีน้ำหนัก 90 กรัม อยากทราบว่าตอนนี้กี่โมง
A : ตีหนึ่งกว่าๆ ครับ -"-
Q : ทำไม ๒+๒ ถึงได้ ๔
A : เพราะมันไม่ได้ ๓ ครับ
Q : สเปซผมมันอันตรายตรงไหนครับ - -*
A : ทั่วทุกอณูเลยครับ
Q : อุตส่าห์แปลอันเก่าได้แล้วเอาคำใหม่ไปลงทำไมครับ
A : เพราะพอใจจะทำครับ ;P
Q : explicit contents แปลว่าอะไรครับ
Q : เมื่อไหร่จะโดนเก็บสต๊าฟไว้ในพิพิธภัณฑ์ครับ
A : t(-"- t)
Q : เมื่อไหร่จะแต่งงาน
A : - -"
Q : แล้วบอสจะไปงานได้ไหม
A : ได้ครับ ถ้าใส่ซองให้เก้าหมื่นบาทไทย
Q : ทำไมเปลี่ยนรูปโชว์ฝาเท้ามาเป็นโชว์เขาแทน
A : เห่อครับ
Q : มั่นใจได้ไงว่ารูปที่ Profile ปันจุบันหน้าตาดีกว่ารูปโชว์ตีน
A : คนมันหน้าตาดี ทำยังไงก็ดูดีครับ
Q : ใครเปนคนให้กำเนิด
A : ป๊ากับแม่ครับ
Q : อยู่ขอนแก่นติ
A : แม่น
Q : contact list มีอยู่กี่คน
A : ร้อยกว่าคนครับ
Q : MERHABA FROM TURKEY
A : .......เอ่อครับ...
ปิดรับคำถาม (เฉพาะ entry นี้) แล้วครับ ^^ 5/25/2006 iTuaedit เพิ่ม 27/05/06 17.20 : มาแถมรูป (ที่เกิดจากความเห่อส่วนบุคคล)
edit เพิ่ม 28/05/06 16.20 : มาแถมรูปอีกรอบ (บาย รีเควส)
อวดของ :
การหัดใช้ photoshop ครั้งแรกของกูในรอบสหัสวรรษ
 แจ้งข่าว :
กูติดวิดยามอขอ (ถ้ามิมีอะไรผิดพลาดตามมานะ)
ขณะที่คนอื่นในวัยกูต่างมีการมีงานทำ สืบเผ่าพันธุ์ลูกหลานกันเปนทิวแถว
กูกลับต้องมาก้มหน้าก้มตาเรียนใหม่
เอาวะ ทำตัวเอง
รับกรรมไป สัตว์!
สู้ๆ ครับไอ้เชี่ยตั้ว
แถม : กูติดวิดยาคอมครับผม ลืมบอก และขอบคุณสำหรับทุกความห่วงใยด้วยครับ อ่อ แล้วขอโทษด้วยนะครับ ที่ผม "อายุตั้งยี่สิบสามปีแล้ว ดันไม่มีปัญญาเอาโทสองใบครับ"
แถมอีกรอบ : หายหงุดหงิดแล้วครับ เลยมานั่งทำรูปน้องหนูผักกาด ไซฮัสน้อยสุดน่ารัก (รีเควสโดยป้าไส้ติ่ง :D)
รูปส่งท้าย ไม่มีคำบรรยาย...
๕๕๕
ปอลอ เรียนป้ามิ้ม ไม่ฟังเสียงหมู หมา กา ผมคงทำได้มิยากครับ แต่ไม่ฟังเสียงไก่นี่สิ - -" เอ่อ... 5/20/2006 อัพแทนคนอู้edit เพิ่ม 21/05/06 20.20 : มาจัดข้อความให้ + เพิ่ม category "ไก่เขี่ย" และมาประกาศเพิ่มเติม edit เพิ่ม 23/05/06 18.40 : มาแก้ link + รายงานความโง่เง่าของมนุษย์คนหนึ่ง
ประกาศ ช่วงนี้พี่ตั้วกำลังหมกมุ่นกับการต่อโมเดลกระดาษรูปมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งอยู่ พี่เค้ายังสบายดี แค่อู้ยาวไปนิดเท่านั้น เดี๋ยวก็กลับมาจ้า
edicius ประกาศมั่ง
เปนอย่างที่ข้างบนบอกมานั่นแหละ ตอนนี้ผมกะลังติดโมเดลกระดาษอย่างงอมแงม ต่อได้ประมาณครึ่งคันละ แม่งยากชิบหวย ไว้เสร็จเมื่อไหร่จะเอามาอวดให้ได้ยลโฉมกัน
อ้างอิง : ได้แบบมาจากเว็บ papercraft ของยามาฮ่า http://www.yamaha-motor.co.jp/global/entertainment/papercraft/index.html เซฟฟรี ปริ๊นท์ฟรี ต่อฟรีตามอัธยาศัยฮะ รุ่นที่ผมกะลังต่อคือ TMax500
รูปแสดงความคืบหน้า ณ ปัจจุบัน
ไว้ต่อเสร็จแล้วจะกลับมางิ ^^!
ปอลอ ยัยไก่โง่ว่าง่ายดีแฮะ บอกให้มาอัพแทนก็มา ขอบใจจ้ะ :)
มะกี้เพิ่งกินข้าวเย็น ลองเจียวไข่กินดู (ครั้งที่สองในชีวิต)
อันเนื่องจากเคยได้ยินมาว่าใส่น้ำมะนาวแล้วไข่จะฟูฟ่องล่องละลิ่ว หอมหวลชวนแดก ไอ้เชี่ยตั้วเลยใส่ไปด้วยอัตราส่วนไข่ 2 ฟอง : มะนาว 1/2 ลูก ผล = พัง
ไข่เจียว + ยำ = ไข่จำ
กูจะจำจนตาย.. 5/10/2006 กูกำลังนับถอยหลังedit เพิ่ม 11/05/06 00.10 : ใครก็ได้บอกกูที trackback คืออะไรวะครับ? แล้วสระเป็ดกูไปเกี่ยวข้องอะไรกะไอ้แดน บราวน์ด้วยวะครับ??
edit เพิ่ม 11/05/06 23.35 : edicius ซื้อแหวนใหม่แล้ว ตัดผมแล้วด้วย เด๋อโคตร หนัง mi : iii ก็ดู วันนี้เขารู้สึกเบิกบานฤทัยมากมาย
edicius หยุดนับถอยหลังแล้ว ตอนนี้เขาได้แต่ภาวนาให้เวลาหยุดนิ่งแบบนี้เรื่อยไป
edit เพิ่ม 15/05/06 00.10 : วันนี้ไปส่งเค้าขึ้นรถ T-T
ว่าจะเข้ามาอัพ
เปิดขึ้นมาดันขี้เกียจร่ายซะงั้น
สรุป : อู้ซะ
 |
|
|
