個人檔案เขตสงวนพันธุ์สัตว์ไร้สมอ...相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
22/1/2006 เที่ยว มข. กันหวัดดีคับ
มาตามสัญญาคับ หลังจากอู้มานานนม
เรื่องมันเริ่มเมื่อประมาณต้นๆ ปี ขณะที่ผมกำลังนั่งเล่นเน็ตดูทีวีอย่างสุขีอารมณ์
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์อันแสนจะกวนโสตประสาทของผมก็ดังขึ้นมา (คลิก เพื่อดาวโหลด happy tree friends main theme ที่ผมตั้งไว้เปน default ringtone)
เธอคือ น้องทิปโปะ ครับ
เปนน้องสาวของรุ่นน้องผมคนนึงของผมตอนมอปลาย (ซึ่งมันก็ลืมผมไปแล้ว T-T)
คุยไปคุยมาก็ได้รู้ว่าคณะเธอ (แพทย์ มข.) กำลังจะจัดแสดงละคอนเวที
เรื่อง ไซอิ๋ว ตอนผจญปีศาจแมงมุม
ไอ้เราฤก็อยากดูละคอนเวทีจะตายห่า จึงบอกน้องเค้าไปว่าจะไปดู
เธอเลยรับปากครับว่าจะไปดูด้วย ฮี่ๆๆ ^_^
ผมก็เฝ้ารอให้ถึงวันที่ ๑๕ ไวๆ
ออกเดินทางวันพฤหัสฯ ที่ ๑๒ ครับ
ไปนอนห้อง ไอ้อ๊อฟ มัน
พอมันรู้ว่าผมจะลงขอนแก่น มันก็ลงกรุงเทพพอดีเป๊ะ
แถมมันยังอุตส่าห์ให้น้องมันหอบเครื่องคอมกลับไปบ้านมันที่เมืองเลยอีกต่างหาก
เห็นหวยดีกว่าเพื่อน ซึ้งโคตร T_T
ดังนั้นสิ่งที่ผมต้องประสบพบเจอตลอดสามวันที่เหลือ คือนรกอันอุดมไปด้วยคิตตี้สีชมพู แถมไม่มีเน็ตให้เล่น เวนจริง - -
คืนวันพฤหัสผมต้องนอนร้านเกมครับ เหตุมาจากให้เพื่อนไปส่งร้านเกมแล้วไม่สามารถติดต่อเพื่อนๆ ให้มารับได้
ตอนแรกกะว่าจะไปนอนหอไอ้ยะซะหน่อย ดันโทรไม่ติดซะฉิบ
ตกเย็นวันศุกร์ไอ้อ๊อฟมันจะออกเดินทางพอดี เลยไปเลี้ยงสุกี้ MK มันตามข้อตกลง
ตอบแทนที่มันทิ้งนรกสีชมพูไว้ให้ซุกหัวนอนครับ (และค่าจ้างปฏิบัติภารกิจลับเล็กน้อย)
พอดีน้องทิปโทรมาเลยลากไปเลี้ยงอีกคน ไม่เสียเที่ยว เหอะๆ
เจอหน้าทีแรกจำน้องเค้าแทบไม่ได้ (จะว่าไปก็คือแทบไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเธอในหัวเลยด้วยซ้ำ)
ลากเข้าเมืองไปกิน MK ที่บิ๊กซีขอนแก่น
กินเสร็จก็ลากเอาน้องเค้าไปนั่งกินนมด้วยกันต่ออีกพักใหญ่ๆ
ส่วนไอ้อ๊อฟก็ปล่อยมันไปเก็บของเข้ากรุง แล้วค่อยทิ้งห้องเปล่าให้ผมไปพัก
กินนมเสร็จน้องทิปก็ไปส่งผมที่หอไอ้อ๊อฟ ส่วนเธอก็แยกย้ายกลับหอเธอ
พอผมเดินถึงหน้าห้อง ปรากฏว่ามีแมวหน้ามึนตัวนึงนั่งรออยู่ครับ
ตัวเดียวกับที่ผมเคยเจอที่ฟร้อนท์เมื่อวันแรกที่มาถึง
มันพยายามจะเข้ามาเล่นด้วยครับ เลยให้มันเข้ามา
เอาวะ อย่างน้อยกูก็ไม่เหงา
แกะมาม่าดิบให้มันกินไปห่อนึง (ก็ของไอ้อ๊อฟน่ะแหละ เหอะๆ)
ตกดึกค่อยไล่มันออกไป ส่วนผมก็เข้านอน
และคืนนั้นก็เปนคืนแรกที่ผมได้นอนเต็มอิ่มที่ขอนแก่น
 รูปไอ้หน้ามึน
เช้าวันเสาร์วันเด็กครับ
ไอ้ผมไม่รู้จะไปไหนซะด้วย
พอดีน้องทิปโทรมา พาผมไปหาข้าวกินที่กังสดาล
กินเสร็จเลยให้เธอเสนอที่ไป เนื่องจากผมมันต่างถิ่น
เธอเองก็ไร้ไอเดีย
พอดีได้ยินเธอบอกมาว่าที่คณะเธอมีจัดงานวันเด็กเลยให้พาไปดู
วันเด็กก็มีแต่เด็กสมชื่อครับ มีแต่เด็กอนุบาลกะประถม
ไอ้เราฤจะไปหาดูเด็กมอปลายดันไม่มีซักกะคน T-T
ไปดู นศ.พ. เขาผ่าศพให้ดู ได้ความรู้มากมาย
แต่เสียดายมีเด็กดองให้ดูน้อยไปหน่อย ชอบดูอะ O_o
พอตกเย็นก็ไปเล่นเน็ตกันชั่วโมงนึงแล้วไปดูหนัง The Promise ครับ
หนังดี ชอบมาก แต่โรงห่วยบรม
ขอเตือนพ่อแม่พี่น้องตรงนี้เลยว่า "อย่าริไปดูหนังที่ขอนแก่นแฟรี่พลาซ่าครับผม"
ตัดได้แม่งตัดดะ คิดดู นั่งรอหน้าโรงตั้งนาน เข้าไปในโรงดันเจอมันฉายไปแล้วห้านาที เพลงสรรเสริญฯไม่สนใจ ระหว่างกลางเรื่องตรงไหนตัดได้มันตัดหมด
ตอนหนังใกล้จบยิ่งน่าเกลียด (เน้นว่าใกล้จบ ยังไม่จบ!!) มันเล่นเปิดประตู เปิดไฟ ตัดเสียงหนัง แล้วทำเปนประกาศให้ตรวจตราข้าวของก่อนออกจากโรง อุบาทว์มาก
ตอนนั้นผมโคตรจะเหลืออดครับ ตะโกนออกไปว่า "ค_ย" ซะลั่นโรงทีนึง ลืมไปว่ามากะน้องทิป เหอะๆ
พอดีเก็บกดมาด้วยไง เนื่องจากมีผีเล่าเรื่องมานั่งใกล้ๆ คือแม่งมากะแฟน กะจะโชว์แฟน
สรุปคือวันนั้นถ้าหนังห่วยนี่ผมคงอาละวาดแฟรี่ไปแล้วหละ (โม้น่ะ เหอะๆ)
ทีนี้ไฮไลท์มันอยู่ที่วันอาทิตย์ที่ ๑๕ ครับ
วันที่ละคอนเวที่เล่นน่ะแหละ
ตอนเช้าน้องทิปมีเรียนไง ไอ้ผมเองก็ไม่รู้จะไปไหนทั้งวัน
ตกบ่ายสองก็หิวมากมายขอรับ นึกขึ้นมาได้ว่า น้อง paObe เธอก็เรียนอยู่มอขอ
เลยโทรชวนให้มารับไปหาข้าวกิน
น้องเค้าก็ชั่งใจคิดอยู่พักใหญ่ ประมาณว่าไอ้พี่นี่มันไว้ใจได้ป่าววะ เจอหน้ากันฤก็ไม่เคย
แอดเอ็มมาคุยกันได้ก็แค่ไม่ถึงสามเดือน
กว่าผมจะเกลี้ยกล่อมได้ก็ตั้งนานสองนาน เธอถึงตอบตกลง
บอกผมว่าขอเวลาอาบน้ำประมาณสองชั่วโมง!!
เอาวะกู ไหนๆ ก็รอมาทั้งวัน อีกแค่สองชั่วโมงจะเปนไรไป T_T
เล่นไพ่คนเดียวรอเธอ ไม่มาซะที นี่เธอคงกะจะให้ครบสองชั่วโมงเต็มๆ จริงนะนั่น
พอใกล้ถึงสี่โมงน้องทิปก็โทรมา ถามว่ากินไรยัง
ผมเลยบอกยัง เธอชวนไปหาไรกิน ผมก็เซย์เยส คิดในใจว่าน้อง paObe คงไม่มาแล้ว
ที่ไหนได้พอน้องทิปมารับปุ๊บ กะลังเดินไปลงลิฟต์ ปรากฏว่าเสียงโทรศัพท์อันแสนจะรบกวนประสาทของผมก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เสียงจากปลายสายบอกมาว่า "ถึงใต้หอละพี่"
โครม!!! T-T
ลงไปถึงฟร้อนท์บรรยากาศอันแสนจะมาคุก็มาเยือนครับ
ใบ้แดกกันใหญ่
ต่างคนต่างก็บอก พี่ไปกะ...เหอะ ไม่เปนไร
ซวยดิผม ดันกระทำสัญญาซ้ำซ้อน นี่ถ้าเปนนิติกรรมนี่สงสัยคงโดนปรับหมดตัว
ลงท้ายกว่าจะเกลี้ยกล่อมให้ไปกินกันสามคนได้ก็เกือบสิบนาที
ให้เสนอว่ากินอะไร ต่างก็เงียบกริบ ผมฤก็คนต่างถิ่นจะรู้ไหมว่ามีไรให้กินมั่ง
นึกขึ้นมาได้ว่าวันไปดูหนังที่แฟรี่เห็นร้านฮะจิบังราเม็งแว้บๆ
เลยเสนอไป ไม่มีใครค้านก็ไปโลด
(มารู้เอาภายหลังว่า paObe เธอไม่ชอบเส้น แล้วตอนให้เสนอน้องก็ดันไม่เสนอเนาะเออ)
กินเส็ดก็กลับมานั่งกินเค้กกันหลังมอ ร้านบ้านมอ
แล้วค่อยแยกย้ายด้วยดี T-T
น้องทิปก็ไปเตรียมตัวดูละคอน
ส่วนผมก็กลับหอไปนอนพักผ่อน รอน้องเค้ามารับ
ตื่นมาเจอไอ้แมวหน้ามึนตัวเก่านั่งมองตาแป๋วอยู่มุมห้องก็ตกใจว่ามันเข้ามายังไง
พอหันไปรอบๆ ก็ตกใจยิ่งกว่าตอนเจอน้องทิปนั่งมองตาแป๋วเหมือนแมว
สอบถามก็ได้ความว่าผมลืมปิดห้องซะงั้น
ดีนะของไอ้อ๊อฟไม่หาย เหอะๆๆ
จากนั้นเราก็ไปดูละคอนกัน
ก็โอครับผม สนุกดี ฉากซึ้งก็ทำได้โอ
น้องเพื่อน (จากเรื่องรับน้องสยองขวัญ) ซึ่งรับบทเปนนางเอกก็ตีบทแตก น่ารักดี :)
ว่าไปก็เล่นดีกันทุกคนเลย
กว่าจะจบก็เที่ยงคืนครึ่ง น้องทิปก็ไปส่งผมที่หอ
คืนนั้นนอนไม่หลับครับ เลยหยิบเอาแผ่นบุปผาราตรีของไอ้อ๊อฟมาดูเอาตอนดึกๆ
กว่าจะได้นอนก็ตีห้า
เช้าวันจันทร์ก็ถึงวันที่ผมต้องกลับบ้านเสียที
แม่โทรมาแต่เช้าครับ แจ้งข่าวด่วนว่าให้รีบกลับทันทีเนื่องจากญาติเสีย
ให้ไปช่วยงานโดยไว
ก่อนกลับก็ได้น้องทิปพาไปกินข้าวซอยแถวกังสดาลอีกมื้อ
มาขอนแก่นเที่ยวนี้ไม่ได้น้องเข้าผมคงเซ็งบรรลัย ^^
ขอบคุณอีกครั้ง ไอ้อ๊อฟ ไอ้ยะ ไอ้เป้ง น้องทิป น้อง paObe น้องปรอย (ซึ่งก็ไม่ได้เจอกันอยู่ดี - -)
แล้วว่างๆ จะไปรบกวนใหม่
 รถไฟสองขบวน ซ้ายทิปโปะ ขวา paObe
ไขข้อข้องใจนู๋นุ่น : ที่มอขอมีอีกชื่อว่ามอดินแดงก็เนื่องมาจากที่มหาลัยนี้ดินมีสีแดงขอรับ 回應 (46)
引用通告引述這則內容的部落格
|
|
|
